دانشگاه تربیت مدرس مهندسی مکانیک مدرس 2476-6909 18 9 2018 12 22 Optimal Manned Space Launch System Conceptual Design with Modular Design and Sensitivity Analysis Approach طراحی مفهومی بهینه حامل فضایی سرنشین‌دار با رویکرد طراحی ماژولار و آنالیز حساسیت 8 18 10521 FA حسن ناصح پژوهشگاه هوافضا Journal Article 1970 01 01 The purpose of this article is to optimal manned space launch system conceptual design methodology with combination of modular design (by using clustering the existing motors to provide the thrust force) and sensitivity analysis (by varying the affected parameters to achieve the capability) approach. This methodology is implemented according to the human departure to space program and higher strategy document (country’s aerospace development comprehensive document). To this end, in the methodology is utilized both of the statistical and parametric (the space launch system optimized main parameters) methodologies, is determined the optimum thrust level based on the three fundamental requirements (number of stages, number of engines in clustering and maximum axial acceleration). These fundamental requirements are affected on risk and manned space launch system axial acceleration. In the paper, the purpose of sensitivity analysis is to determine of value of effective of main design parameters on space launch system capabilities. The method for optimizing and design space searching is utilized from Genetic Algorithm (GA). Finally, the suggested methodology and mass – energy capabilities will be verified by comparing the results of two methodology (statistical and optimal) to achieve the specific mission. هدف از این مقاله، ارائه مدل طراحی بهینه حامل فضایی سرنشین‌دار با رویکرد ترکیبی طراحی ماژولار (با استفاده از خوشه‌بندی موتورهای موجود برای تولید نیروی تراست) و آنالیز حساسیت (در صورت عدم‌توانمندی موتورهای موجود، اکتساب توانمندی لازم با تغییر پارامتر یا پارامترهایی)، می‌باشد. این روش طراحی با توجه به نیاز موجود در کشور برای طرح ملی اعزام انسان به فضا (مدار پایین زمین) طبق سند بالادستی (سند جامع توسعه هوافضای کشور) صورت پذیرفته‌است. برای این منظور در این روش، ضمن بهره‌گیری توامان از روش‌های آماری و پارامتریک (بهینه‌سازی پارامترهای اصلی حامل)، مشخصات سطح تراست بهینه با توجه به سه الزام اساسی (الزام تعداد مراحل، الزام تعداد موتور در خوشه‌بندی و الزام حداکثر شتاب محوری) حاکم بر ریسک و شتاب محوری حامل‌های فضایی سرنشین‌دار تعیین می‌شود. در این مقاله، آنالیز حساسیت با هدف بررسی میزان تاثیر پارامترهای اصلی طراحی بر قابلیت‌های انرژتیک حامل فضایی صورت پذیرفته است. برای بهینه‌سازی و جستجوی فضای طراحی از الگوریتم ژنتیک استفاده شده است. در نهایت برای ارزیابی روش طراحی پیشنهادی و قابلیت‌های جرمی – انرژتیک حامل فضایی، نتایج دو روش آماری و بهینه برای انجام ماموریت مشخص، مقایسه و صحه‌گذاری شده است. https://mme.modares.ac.ir/article_10521_3faf3b08de6c7c130e63c0e38e5553a8.pdf