دانشگاه تربیت مدرس مهندسی مکانیک مدرس 2476-6909 25 3 2025 02 19 Comparison of Glutaraldehyde-Stabilized Biological Valve with Decellularized Valve using Experimental and Numerical Analysis مقایسه دریچه بیولوژیکی تثبیت شده با گلوتارآلدهید با دریچه سلول‌زدایی شده با استفاده از تحلیل آزمایشگاهی و عددی 175 182 11471 10.48311/mme.2025.11471 FA رادمهر نورالدینی شاه آبادی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران آیسا رسولی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران 0000-0002-4612-2607 Journal Article Given the widespread use of heart valve prostheses, examining these prostheses in terms of biological function and biocompatibility is of particular importance. Mechanical valves have excellent durability; however, due to long-term use of anticoagulant medications, there is a risk of thromboembolism and bleeding. In this regard, biological valves are preferable. On the other hand, biological valves made from bovine pericardium have a shorter lifespan. The performance of biological valves depends on the collagen structure and mechanical behavior of the selected tissue. Therefore, it is necessary to choose suitable tissue for constructing these prostheses. The purpose of this study is to investigate the compatibility of stresses, strains, and the opening degree of a biological valve made from glutaraldehyde-stabilized donkey pericardial tissue compared to a biological valve made from decellularized donkey pericardial tissue. In this study, after chemical preparation of the tissue, uniaxial tests were performed on the tissues. Then, a finite element model was used with the extracted mechanical properties to evaluate tissue valve degradation and stress under physiological loading. The stress at peak systole in the valve with a glutaraldehyde-stabilized leaflet was 1.72 MPa, which was 1.17 MPa for the decellularized valve. The results indicate that the stress in decellularized tissue is relatively lower than in glutaraldehyde-stabilized tissue. The results of this study can be used in designing and constructing biological heart valves با توجه به استفاده گسترده از پروتز دریچه ­های قلبی آئورت، بررسی این پروتزها از نظر عملکرد زیستی و زیست­ سازگاری از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. دریچه­ های مکانیکی از دوام عالی برخوردار هستند. با این حال، به دلیل استفاده طولانی مدت از داروهای ضد انعقاد، احتمال ترومبوآمبولی و خونریزی وجود دارد. از این نظر دریچه­ های بیولوژیکی ارجح هستند. از طرفی دریچه ­های بیولوژیکی با پریکارد گاوی طول عمر کمتری دارند. عملکرد دریچه­ های بیولوژیکی به ساختار کلاژن و رفتار مکانیکی بافت انتخابی بستگی دارد. بنابراین لازم است بافت مناسبی برای ساخت این پروتزها انتخاب شود. هدف این پژوهش، بررسی میزان تطابق تنش­ ها، کرنش­ ها و میزان باز شدن دریچه­ ی بیولوژیکی ساخته شده با بافت پریکارد الاغ تثبیت شده در گلوتارآلدهید با دریچه­ ی بیولوژیکی ساخته شده با بافت پریکارد الاغ سلول­ زدایی شده است. در این پژوهش پس از آماده ­سازی بافت از جهت شیمیایی، ابتدا آزمون­ های تک محوری بر روی بافت ­ها انجام شد. سپس مدل المان محدود با استفاده از خواص مکانیکی استخراج شده برای ارزیابی تخریب بافت دریچه و تنش تحت بار فیزیولوژیکی اعمال شد. تنش در اوج سیستول در دریچه با لت تثبیت شده با گلوتارآلدهید72/1 مگاپاسکال بود که این مقدار برای دریچه سلول­زدایی شده 17/1 مگاپاسکال بود. نتایج حاکی از آن است که تنش در بافت سلول زدایی شده به نسبت در بافت تثبیت شده با گلوتارآلدهید کمتر است. از نتایج این مطالعه می ­توان در طراحی و ساخت دریچه­ های بیولوژیکی قلب استفاده کرد. https://mme.modares.ac.ir/article_11471_892d9369d20ca0bfedd0ba1cd9a557e7.pdf