جستجو در مقالات منتشر شده


۱۴ نتیجه برای مصلحی


دوره ۳، شماره ۴ - ( ۱۲-۱۳۹۳ )
چکیده

تأثیر پروبیوتیک پدیوکوکوس پنتوساسئوس(Pediococcus pentosaceus)  بر عوامل رشد و ایمنی تاس‌ماهی سیبری (Acipenser baerii) با وزن متوسط ۰/۰۱±۱۴۳ گرم بررسی شد. تعداد ۱۸۰ ماهی به‌صورت کاملاً تصادفی در ۱۲ وان فایبرگلاس ( ۱۵ ماهی در هر وان) توزیع و با چهار تیمار غذایی حاوی ۱۰۷، ۱۰۸، ۱۰۹ سلول پروبیوتیک در هر گرم جیره و تیمار شاهد فاقد پروبیوتیک در سه تکرار  به مدت ۸ هفته تغذیه شدند. بهبود معناداری در شاخص‌های ضریب تبدیل غذایی (FCR)، نرخ کارایی پروتئین (PER)، رشد ویژه (SGR) و درصد افزایش وزن بدن (BWI) درگروه‌های تغذیه شده با تیمار پروبیوتیک نسبت به گروه شاهد مشاهده شد. نتایج بیانگر بهبود چشمگیر در شاخص‌های لایزوزیم، فعالیت آلترناتیوکمپلمان و ایمنوگلوبولینM ماهیان تغذیه شده با پروبیوتیک نسبت به گروه شاهد بود. بهترین نتایج از بررسی عوامل ایمنی در گروه تغذیه شده از جیره حاوی۱۰۹ سلول باکتریایی مشاهده شد.

دوره ۵، شماره ۱ - ( شماره ۱ پیاپی ۱۸- ۱۳۸۰ )
چکیده

-

دوره ۷، شماره ۱ - ( ۲-۱۳۸۲ )
چکیده

علی مصلحی استادیار دانشکده حقوق دانشگاه تهران  در دهه های اخیر مساله داوری در تجارت بین الملل نقش مهمی را بر عهده دارد، به گونه ای که در اکثر قراردادهای بین المللی شرط داوری یکی از مواد و شروط ضمن قرارداد است، زیرا با ویژگیهای خاصی که در داوری وجود دارد طرفین قرارداد بهتر می توانند حقوق خود را حفظ کنند در قراردادهای تجاری بین المللی ارجاع امر به داوری در صورتی امکان پذیر است که طرفین قرارداد این امر را ضمن قرارداد به صورت یک شرط پیش بینی کرده باشند. بنابراین باید قراردادی وجود داشته باشد تا شروط داوری ضمن آن بتواند وجود داشته باشد، به همین علت این مساله مطرح می گردد که اگر طرفین اختلافی در مورد صحت و سقم قرارداد اصلی داشته باشند می توانند این امر را با توجه به شرط مندرج در رارداد به داوری ارجاع کنند. ما در این مقاله این موضوع را بررسی کرده، ابتدا دکترین را بیان می کنیم و سپس آرای صادر در این مورد را بررسی و مطالعه خواهیم کرد. ما در این مقاله از نظر دکترین ثابت می کنیم که شرط مدرج در قرارداد اصلی جدا از آن بوده، داورها صلاحیت رسیدگی به اصل قرارداد را دارند و آرای صادر در این مورد را برای تایید نظریه خود ارائه می کنیم.

دوره ۱۱، شماره ۲۰ - ( ویژه نامه پیاپی ۵۵- ۱۳۸۶ )
چکیده

با توجه به اهمیت روزافزون سرمایه‌‌‌های دانسته‌‌ای۱ و ضرورت ارزیابی آنها جهت مدیریت بهتر این منابع در راستای ایجاد مزیت رقابتی پایدار، یکی از وظیفه‌‌‌های مهم مدیریت در یک سازمان (اعم از تولیدی و خدماتی)، تعیین شاخصهایی است که وضعیت موجودی و به‌کارگیری این داراییها را به گونه‌‌ای کارامد واثربخش نشان دهد. در این راستا، تعیین معیارهایی برای انتخاب شاخصهای سنجش، ضروری به نظر می‌‌رسد. از سوی دیگر به منظور افزایش دقت و کاهش پیچیدگی و ابهام ناشی از تازگی موضوع در سطح جهانی و به‌ویژه در ایران، در این مقاله، روش فرایند تحلیل سلسله‌‌مراتبی با رویکرد فازی۲ جهت تصمیم‌‌گیری در مورد رتبه‌‌‌‌بندی شاخصها مورد استفاده قرار می‌‌گیرد. به طور خلاصه اینGDSS پیشنهادی، ۳ مرحله از فرایند انتخاب شاخصهای ارزیابی سرمایه‌‌های دانسته‌‌ای را پشتیبانی می کند. در این مقاله در مرحله اول جهت توسعه مدل ضرایب اهمیت معیار‌ها، از دانش برخی از مدیران صنعت خودرو بهره گرفته شد. سپس در مرحله دوم به کمک روش AHP فازی، رتبه‌‌‌‌بندی شاخصهای سنجش سرمایه‌‌‌های دانسته‌‌ای در صنعت خودرو انجام می‌‌شود و درنهایت با به‌کارگیری قواعدی، در مورد به‌کارگیری سرمایه‌‌‌های دانسته‌‌ای تصمیم‌‌گیری می‌‌شود.

دوره ۱۴، شماره ۶۷ - ( ۶-۱۳۹۶ )
چکیده

قرن ها است که رنگ های خوراکی در یک شکل یا اشکال مختلف، به غذاها اضافه می شوند. افزایش گزارشات مربوط به مخاطرات سلامتی و سمیت رنگ های مصنوعی، صنعت غذا را به استفاده از رنگ های طبیعی جهت فرآوری محصولات غذایی سوق می دهد. در این پژوهش، اثر چند رنگدانه خوراکی مورد استفاده در صنعت غذا، بر خواص آنتی اکسیدانی و اثرات هم افزایی آنها بر روی هم مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور، پنج رنگدانه طبیعی شامل: کورکومین، بتاکارتن، پاپریکا، لیکوپن و تورمریک انتخاب شدند. سپس، فعالیت آنتی اکسیدانی با استفاده از خاصیت رنگبری کاتیون رادیکالی ABTS•+  به روش اسپکتروفتومتری مورد سنجش قرار گرفت. نتایج بررسی ها تاثیر هم افزایی بسیار مطلوب تورمریک اولئورزین را در ترکیب با دیگر رنگدانه های مورد مطالعه بر خواص آنتی اکسیدانی نمایان ساخت و بهترین اثر هم افزایی در ترکیب تورمریک- لیکوپن مشاهده شد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که اضافه کردن این رنگدانه و مخلوط های رنگی طبیعی حاوی آن به مواد غذایی نه تنها ارزش غذایی آنها را بالا می برد و پذیرش ماده غذایی را افزایش می دهد، بلکه مکمل های غذایی با خواص آنتی اکسیدانی خوب که به عنوان حامیان سلامتی می باشند، تولید خواهند شد.

دوره ۱۵، شماره ۷۵ - ( ۲-۱۳۹۷ )
چکیده

چکیده
در این تحقیق بهینه سازی فرمولاسیون شیر پسته -به عنوان یک دسر شیری طعم­دار- بررسی و سپس ویژگی­های بافتی و حسی محصول ارزیابی شد .برای دستیابی به این هدف، نمونه های شیرپسته از شیر تازه گاو، دانه پسته کامل به همراه ژلاتین، کتیرا و شکر تهیه شدند و سپس براساس ویژگی های بازارپسندی محصول (وضع ظاهری، بافت، بو ومزه) مورد بررسی قرار گرفتند. در این تحقیق جهت بدست آوردن نسبت­های مناسب اجزاء تشکیل دهنده شیر پسته (شیر، پسته، ژلاتین، کتیرا و شکر) از روش سطح پاسخ استفاده گردید نسبت­های بهینه با استفاده از روش سطح پاسخ استخراج و سپس با استناد بر نتایج آزمون های حسی، شش نوع شیر پسته حاوی کتیرا و یا ژلاتین تولید گردید. نتایج نشان داد استفاده از صمغ کتیرا به میزان قابل توجهی ویسکوزیته و ظرفیت نگهداری آب دسرها را افزایش داد به طوری که بعد از دو روز نگهداری در یخچال ظرفیت نگهداری آب دسرها به ۱۰۰ درصد رسید و هیچ گونه آب اندازی مشاهده نشد.  شیر پسته­های تهیه شده با ژلاتین میانگین ویسکوزیته  و ظرفیت نگهداری آب کمتری در مقایسه با دسرهای تهیه شده با کتیرا از خود نشان دادند. نتایج میکروسکوپ نیروی اتمی نشان دادند که نمونه های دارای صمغ کتیرا از شبکه ساختاریافته و منسجم تری در مقایسه با نمونه شاهد و نمونه های تهیه شده با ژلاتین برخوردار هستند. 

دوره ۱۵، شماره ۸۵ - ( ۱۲-۱۳۹۷ )
چکیده

فساد فرآورده‌های غذایی از جمله دوغ به واسطه انواع میکروارگانیسم‌ها ایجاد می‌گردد. اسانس الئورزین‌بنه به عنوان ترکیب ضد-میکروبی در مقابل میکروارگانیسم‌ها شناخته شده است. هدف از این تحقیق ارزیابی خاصیت ضد‌میکروبی اسانس بنه بر سویه‌-های میکروبی استافیلوکوکوس‌اورئوس(PTCC‌۱۴۳۱)، اشرشیا‌کلی(PTCC‌۱۳۳۸)، کلارومایسس مارکسیانوس(PTCC‌۵۱۹۵) و پنی‌سیلیوم‌نوتاتوم(PTCC‌۵۰۷۴) و تاثیر آن بر ماندگاری دوغ می‌باشد. در این تحقیق خاصیت ضد‌میکروبی به روش انتشار دیسک کاغذی، حداقل غلظت کشندگی و حداقل غلظت بازدارندگی ارزیابی شد. در نمونه‌های دوغ به مقدار CFU‌mL-۱ ‌۱۰۸ از باکتری‌های مورد مطالعه و اسانس تلقیح شد و در دو دمای ۴ و ۲۵ درجه سلسیوس در طول ۲۸ روز مورد آزمایش‌های میکروبی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیشترین هاله عدم رشد با قطر ۷۸/۴۳ میلی‌متر مربوط به مخمر کلارومایسس‌مارکسیانوس و کمترین آن با قطر ۲۲ میلی‌متر مربوط به استافیلوکوکوس‌اورئوس می‌باشد.(۰۵/۰ p <). میزان حداقل غلظت بازدارندگی و حداقل غلظت کشندگی به ترتیب در مورد استافیلوکوکوس‌اورئوس و اشرشیا‌کلی ۵/۶۲ میکرولیتر بر میلی‌لیتر، برای کلارومایسس‌مارکسیانوس ۶/۱۵ و ۲۵/۳۱ میکرولیتر بر میلی‌لیتر و پنی‌سیلیوم نوتاتوم ۲۵/۳۱ میکرولیتر بر میلی‌لیترگزارش گردید. همچنین نتایج نشان می‌دهد که مدت زمان نگهداری دوغ، دما، نوع میکروب و اسانس الئورزین بنه بر تعداد میکروارگانیسم‌های دوغ تأثیرگذار هستند(۰۵/۰‌p‌<). کاربرد اسانس موجب ارتقا کیفیت و افزایش زمان ماندگاری دوغ گردید. این در حالی است که تیمارهای حاوی اسانس سبب کاهش معنی‌دار بار میکروبی شدند. همچنین نمونه‌های تیمار شده در دمای ۴ درجه سلسیوس نسبت دمای ۲۵ درجه سلسیوس کاهش بیشتری داشته‌اند. بنابراین برای نگهداری دوغ، دمای ۴ درجه سلسیوس به همراه استفاده از اسانس بنه توصیه می‌شود.
حامد مصلحی، حمید نیازمند، محمد مقیمان،
دوره ۱۶، شماره ۱۳ - ( ويژه‌نامه مقالات کنفرانس ۱۳۹۵ )
چکیده



دوره ۱۶، شماره ۹۰ - ( مرداد ۱۳۹۸ )
چکیده

هدف پژوهش بررسی اثر افزودن سبوس­برنج تخمیری و عصاره کاهو به ماست و ارزیابی خواص فیزیکی-شیمیایی بافتی و حسی ماست حاصل طی دوره نگهداری است. برای تهیه عصاره کاهو استخراج عصاره آبی به روش فراصوت صورت گردید. سبوس برنج تخمیری با مقادیر ۲، ۴، ۶ و ۸ درصد و عصاره کاهو با مقادیر ۵/۰، ۱، ۲ و ۳ درصد به شیر استریل افزوده شده، پس از رسیدن به دمای ۴۲ درجه سلسیوس، کشت آغازگر ماست (لاکتوباسیلوس بولگاریکوس و استرپتوکوکوس ترموفیلوس) تلقیح شد. پس از گرمخانه‌گذاری، آزمون‌ ارزیابی­­حسی جهت انتخاب نمونه‌های مطلوب‌تر و سپس آزمون‌های فیزیکی-شیمیایی شامل pH، اسیدیته، آب­اندازی و ویسکوزیته در روزهای ۱، ۷، ۱۴ و ۲۱ در شرایط یخچالی انجام شد. نتایج نشان داد؛ نمونه‌های حاوی سبوس برنج تخمیری و عصاره کاهو، pH کمتر و اسیدیته بیشتر نسبت به نمونه شاهد داشتند. همچنین با کاهش مقدار pH و افزایش اسیدیته که باعث ضعیف شدن ساختار ژلی میسل‌های کازئین می­گردد؛ میزان آب­اندازی افزایش و ویسکوزیته کاهش می­یابد. همچنین افزودن سبوس­برنج تخمیری و عصاره کاهو باعث تغییرات در ترکیبات شیمیایی نمونه‌ها شده است به­طوری­که باعث افزایش میزان ترکیبات فنولیک و ماده­خشک گردید. نتایج ارزیابی حسی نشان داد که افزودن عصاره کاهو به نمونه‌ها منجر به کاهش معنی‌­داری امتیازات شده است. ماست حاوی ۶ درصد سبوس­برنج تخمیری و نمونه حاوی ۶ درصد سبوس برنج تخمیری  و ۲ درصد عصاره کاهو بالاترین امتیاز ارزیابی حسی را به خود اختصاص دادند. با بررسی نتایج حاصل از آزمون‌ها می‌توان ماست حاوی سبوس­برنج تخمیری را به عنوان فرآورده فراسودمند و دارای خواص سلامتی­بخش معرفی نمود.

دوره ۱۸، شماره ۱۱۱ - ( اردیبهشت ۱۴۰۰ )
چکیده

بسته­بندی­های ضد میکروبی پتانسیل مناسبی جهت جلوگیری از میکروارگانیسم های بیماری زا و همچنین افزایش مدت ماندگاری محصولات گوشتی را دارا هستند. هدف از این پژوهش تعیین خواص فیزیکی، مکانیکی و میکروبی فیلم خوراکی کربوکسی متیل سلولز حاوی اسانس های مورد و زنیان (۱/۰، ۳/۰ ، ۶/۰  و %۱)، سپس انتخاب غلظت بهینه اسانس (۶/۰ و %۱) و بررسی اثر آن بر ویژگی های میکروبی و فیزیکی گوشت تازه بوقلمون طی مدت نگهداری در یخچال می باشد. نتایج نشان داد که استحکام کششی کاهش و درصد کشیدگی این فیلم­ها افزایش معنی­داری داشتند (۰۵/۰p<). میزان جذب آب، محتوی رطوبت، حلالیت و میزان نفوذپذیری به بخارآب فیلم­ها نیز با افزایش غلظت اسانس، کاهش معنی­داری یافت. درحالی­که خاصیت ضدمیکروبی فیلم افزایش یافت (۰۵/۰p<). فیلم تهیه شده با اسانس زنیان، بیشتر از اسانس مورد از خود خاصیت ضد میکروبی نشان داده است. فیلم حاوی %۶/۰ زنیان موثر تر از فیلم حاوی %۱ زنیان بر جمعیت باکتریایی نشان می­دهد در حالیکه فیلم حاوی %۱ زنیان اثر ضد میکروبی بیشتری  بر کاهش میزان باکتری­های کلی­فرم و اشرشیاکلی از خود نشان داد. بنابراین فیلم حاوی اسانس توانست باعث افزایش مدت ماندگاری گوشت بوقلمون شود. بر اساس نتایج حاصل، استفاده از فیلم حاوی %۶/۰ زنیان به عنوان تیمارموثر در بسته­بندی­های ضدمیکروبی توصیه می­گردد.

دوره ۱۸، شماره ۱۱۳ - ( تیر ۱۴۰۰ )
چکیده

هدف این مطالعه تعیین ترکیبات، خواص آنتی‌اکسیدانی، فنول­کل، فعالیت ضد­میکروبی و مهار آنزیم آلفاگلوکوزیداز، اسانس حاصل از برگ و بذر مورینگا پرگرینا بود. برای استخراج اسانس، بذر و برگ گیاه مورینگا به همراه آب در داخل حمام فراصوت به مدت ۴۰ دقیقه قرار داده شد و سپس به روش تقطیر با آب در دستگاه کلونجر به مدت ۳ ساعت اسانس‌گیری انجام شد. جهت شناسایی درصد ترکیبات موجود در اسانس بذر و برگ مورینگا پرگرینا دستگاه کروماتوگرافی گازی با شناساگر یونش شعله مورد استفاده قرار گرفت. فعالیت آنتی‌اکسیدانی اسانس با استفاده از روش مهار رادیکال آزاد ABTS تعیین گردید. همچنین برای اندازه‌گیری محتوای فنول­کل از معرف فولین سیوکالتو استفاده شد. فعالیت ضد میکروبی اسانس به روش انتشار دیسک علیه باکتری‌های استافیلوکوکوس اورئوس، اشرشیاکلی، باسیلوس سرئوس و پنی‌سیلیوم نوتاتوم مورد ارزیابی قرار گرفت. به‌منظور تعیین خاصیت مهار آنزیم آلفا گلوکوزیداز اسانس از ماده pNPG به‌عنوان سوبسترا استفاده شد. نتایج نشان داد درصد استخراج اسانس مورینگا پرگرینا با دستگاه کلونجر به همراه پیش‌تیمار فراصوت موجب افزایش معنی‌دار استخراج نسبت به روش کلونجر شد (۰۵/۰>p). ترکیب عمده موجود در اسانس بذر این گیاه ایزوتیوسیانیک اسید (۴۴/۴۱درصد) و در اسانس برگ مورینگا پرگرینا، فارنسیل استون (۷۲/۲۲­درصد) بود. اسانس برگ و بذر گیاه مورینگا پرگرینا دارای خاصیت مهار رادیکال آزاد و ترکیبات فنولی به میزان ۰۲۵/۰ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر گالیک اسید هستند که می‌توان این گیاه را به عنوان گیاه دارای خاصیت آنتی‌اکسیدانی معرفی کرد. اسانس بذر مورینگا پرگرینا در برابر باکتری‌های استافیلوکوکوس اورئوس و اشرشیاکلی و قارچ پنی‌سیلیوم نوتاتوم خاصیت ضدمیکروبی از خود نشان داد. اسانس برگ مورینگا پرگرینا در غلظت مورد استفاده خاصیت ضد میکروبی از خود نشان نداد. غلظتی از اسانس‌های برگ و بذر مورینگا پرگرینا که موجب مهار آنزیم آلفاگلوکوزیداز تا ۵۰ درصد شد، برابر با ۰۳/۰ میلی‌گرم در میلی‌لیتر بود. می‌توان از اسانس این گیاه جهت تولید محصولات فراسودمند بهره برد.

دوره ۱۹، شماره ۱۲۴ - ( خرداد ۱۴۰۱ )
چکیده

امروزه تقاضا برای تولید محصولات فراسودمند به منظور پیشگیری از بیماری­های مختلف و بهبود سلامت جسمی و ذهنی مصرف کنندگان در حال افزایش است. غذاهای حاوی مواد موثر گیاهی می­توانند نقش مهمی در نیل به این هدف ایفا کنند. بنابراین هدف از این مطالعه تولید پنیر با استفاده ازعصاره پنیر باد به عنوان مایه پنیر گیاهی و گیاه چوچاق و مرزنجوش با هدف بررسی خواص آنتی­اکسیدانی در پنیر آنالوگ و مقایسه آن با پنیر تهیه شده با شیر گاو و مایه پنیر حیوانی (به­عنوان نمونه شاهد) طی دوره رسیدن ۶۰ روزه است. در این مطالعه ۵/۱ درصد عصاره گیاه پنیر باد و ۱ درصد گیاه چوچاق و ۵/۰ درصد گیاه مرزنجوش به  نمونه پنیر آنالوگ‌ اضافه گردید. نتایج نشان داد مقادیر رطوبت نمونه­ی پنیر آنالوگ بیشتر از پنیر تهیه شده با شیر گاو بود و با گذشت زمان نیز افزایش یافت. pH، چربی و آب اندازی در پنیر آنالوگ کمتر از نمونه پنیر شیر گاو بود. با افزایش زمان میزان pH کاهش و میزان آب اندازی افزایش یافت. همچنین ترکیبات فنلی در نمونه­ی پنیر آنالوگ بیشتر از نمونه پنیر شیر گاو بود که با افزایش زمان کاهش یافت از طرفی IC۵۰ در نمونه پنیر آنالوگ نسبت به شیر گاو کمتر بود. نتایج همچنین نشان داد که خصوصیات بافتی از قبیل سفتی، پیوستگی و خاصیت ارتجاعی در نمونه­ی آنالوگ کمتر از پنیر شیر گاو است همچنین  بررسی خصوصیات حسی نشان داد در پنیر آنالوگ گسترش طعم تلخی بیشتر و بافت پنیر نرم تر حاصل شد ولی میزان پذیرش کلی نمونه­ها از نمره میانی بالاتر بود همچنین در نمونه­ی آنالوگ در تمام مدت زمان نگهداری میزان باکتری­های آغازگر کمتر از نمونه شاهد بود و از نظر کپک و مخمر و کلی فرم نمونه آنالوگ فاقد آلودگی بود اما در نمونه شاهد در روز ۴۵ و ۶۰ آلودگی دیده شد.

دوره ۱۹، شماره ۱۳۱ - ( دی ۱۴۰۱ )
چکیده

هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر میزان صمغ و زمان نگهداری بر روی ویژگی­های فیزیکی- شیمیایی، حسی و میکروبی خامه کم چرب تولید شده با استفاده از صمغ فارسی بود. تیمارها شامل نمونه شاهد ۳۴ درصد چربی و نمونه­های خامه ۱۸ درصد چربی محتوی ۵/۰ (تیمار سوم) و ۸/۰ درصد صمغ فارسی (تیمار بهینه) بودند. سطح افزودن پایدارکننده ۵/۰ درصد وزنی/وزنی بود. آزمایشات روی نمونه­های خامه نگهداری شده در دمای ۴ درجه سلسیوس در روزهای ۱ ، ۷، ۱۰ انجام گردید. نتایج نشان داد که در هر سه نمونه، تعداد مخمر و شمارش کلی با گذشت زمان بطور معنی داری افزایش یافته است (۰۵/۰>p). همچنین در طی دوره ماندگاری در هر سه نمونه تعداد کم کلی­فرم مشاهده شد اما هیچ­گونه کپک، اشریشیا کلی و استافیلوکوکوس مشاهده نگردید. از طرف دیگر، زمان نگهداری، تاثیر معنی داری بر کاهش ویژگی­های حسی نمونه­­ها داشت(۰۵/۰>p). نمونه­های حاوی صمغ بصورت معنی داری نسبت به شاهد بترتیب اسیدیته بالاتر و pH  پایینتری داشتند(۰۵/۰>p). در میزان ماده خشک، چربی و رطوبت هر سه نمونه تغییر معنی داری مشاهده نشد(۰۵/۰p). همچنین نمونه حاوی صمغ ۸/۰ درصد دارای بالاترین ویسکوزیته و پایین­ترین آب اندازی بود. بنابراین بهترین تیمار در این پژوهش، خامه حاوی ۸/۰ درصد صمغ فارسی شناخته شد.


 

دوره ۲۳، شماره ۲ - ( ۳-۱۴۰۲ )
چکیده

محصول بتن پارچه­ ای از سه قسمت اصلی، شامل: بستر سه بعدی، سیمان و لایه پوشش دهنده که عموما لایه ژئوممبران از جنس پلی وینیل کلراید می­باشد، تشکیل شده است. از معایب اصلی بتن­های پارچه­ ای تولید شده به روش رایج، جدا شدن لایه­ی پوششی از بستر بتن پارچه­ ای در اثر تنش حرارتی و مکانیکی می­باشد که باعث تضعیف چسب اتصال دهنده لایه به بستر سه بعدی و در بحث کاربردی این محصول مشکل به وجود می­آورد. در این کار، برای پوشش بتن پارچه ­ای از فناوری ریخته­گری پلیمری بر پایه خمیر پلی­وینیل­کلراید، استفاده و خواص محصول مورد بررسی قرار گرفت. در این روش خمیر پلیمری، با روش تیغه­ی دکتر بلید در ضخامت مشخص در یک مرحله و بدون استفاده از (ژئوممبران/چسب) بر روی بستر پارچه پوشش داده می­شود. نتایج نشان داد که بتن پارچه­ ای ساخته شده بر پایه روش ریخته­گری خمیر پلیمری دارای آب بندی، مقاومت مکانیکی و شیمیایی مناسبی بوده و در برابر لایه لایه شدن مقاومت خوبی دارد

صفحه ۱ از ۱