جستجو در مقالات منتشر شده


۵ نتیجه برای جانمایی


دوره ۵، شماره ۲ - ( ۴-۱۳۹۴ )
چکیده

بهره گیری از هندسه در پیمایش همساز میان فرم، ایستایی و تناسبات، ب هعنوان اصلی جاری در تعاملِ سازه و معماری سنتی ایران همواره برقرار بوده است. شناخت رفتار هندسیِ اجزا در مسیر ایجاد اتحادِ ارگانیک میانِ سامانه های کالبد، فضا و زمینه، موجب شک لگیری بازخوردی یکپارچه به عوامل مؤثر در پایایی مجموعه م یگردد. گره های ایرانی بر مبنای ،y و x قیودِ هندسی موجود در ساختار و تناسبات خویش، به عنوان واحدهای مدولار، قابلیت توسعه و گسترش در محورهای با حفظِ همسازی میان ارز شهای بصری و کارایی عملکردی را دارا م یباشند. با توجه به روندِ نظم پذیریِ ساختارِ گره های برای حفظ کارکردِ سه بعدیِ مجموعه سازه ، مسئله ای قابل بحث ،z ایرانی در محورهای اشاره شده، انتقال این نظم در محور است. از این رو، مقاله حاضر نخست به بررسی نحو ه استفاده از پارامترهای مولدِ هندسه گره با استفاده از نرم افزار کدنویسی گرافیکی گر سهاپر پرداخته، سپس با معرفی روش الگوریتم ژنتیک، مجموع ه حاصل از تولید فرم های مختلفِ منتج از هندس ه گره را به عنوان جمعیتی از ژن های قابل تحلیل معرفی می کند. در این راستا، فرایند جانمایی بهین ه تکیه گاه ها، با حفظ کارکردِ سه بعدی میان اجزا، در مسیر دستیابی به هندسه ای کارآمد از فرم گره را پیش می گیرد. بر همین اساس، پس از تحلیل همزمانِ فرم و سازوکارِ متعاقب ساز های ب هوسیله افزونه کارامبا، جمعیت برتر از مجموع ه ژن های معرفی شده، گزینش گردیده و بهین هترین حالت جانمایی تکیه گاه ها، در شرایطی که اجزای سازه دارای تنش حداقل هستند، گزینش م یشود. در ادامه نیز با بررسی عملکردِ حالت بهینه و نمون های منتظم در جانمایی تکیه گاه ها رفتار متعاقب هر دو حالت نسبت به انتقال بار به پی، مورد بررسی قرار م یگیرد. با استناد به نتایج این پژوهش، م یتوان ای نگونه برآورد نمود که سازوکار هندسی در گر ههای ایرانی، با تعریف قیود خاص، موجب کنترل رفتار یکپارچه و کارکردِ چند بعدی میانِ پارامترهای کیفی نظیر هندسه منعطف جهت طراحی سازه های پوششی و پارامترهای کمّی همچون رفتار متناسب با نیروها می گردد. این بازخوردِ همساز میان معماری و سازه در جانمایی بهین ه تکیه گاه ها که به مدد روش الگوریتم ژنتیک حاصل می گردد، کاهش تنش در اجزای سازه و همچنین پایاییِ حدا کثری سازه را همراه با صرفه اقتصادی در مصالح مورد استفاده، در کنار حفظ ارزش های معماری ب هدنبال خواهد داشت.
مهدی فکور، امبررصا کوثری، مرضیه تقی نژاد،
دوره ۱۳، شماره ۹ - ( ۹-۱۳۹۲ )
چکیده

طراحی جانمایی یک سامانه پیچیده مانند ماهواره یا هواپیما دارای پیچیدگی بسیاری می باشد. این موضوع به عنوان مسئله کاملا نامعین با زمان از لحاظ پیچیدگی محاسباتی شناخته شده است. مشکل اصلی در مسئله جانمایی فرموله نمودن به صورت ریاضی، استراتژی حل و رویکردهای عملی در تجربه مهندسی است. این مقاله تحقیقات انجام گرفته شده جهت خودکار نمودن فرایند طراحی جانمایی در ماهواره را در ۱۰ سال اخیر بررسی می نماید و روشهای موجود را به سه گروه اصلی که شامل روشهای تجربی، تعامل انسان- کامپیوتر و طراحی جانمایی به صورت سه بعدی می باشد، تقسیم می کند و سپس انواع روشهای موجود در طراحی جانمایی سه بُعدی را با جزئیات بیشتری بررسی می نماید.
محمد جولایی مقدم جولایی مقدم، محمد علی فارسی، محمدرضا سلیمانی یزدی، محمد انوشه انوشه،
دوره ۱۴، شماره ۲ - ( ۲-۱۳۹۳ )
چکیده

امروزه استفاده از قطعات ورقی در صنعت بسیار گسترده است. روش‌های مختلفی برای تولید این قطعات وجود دارد. در تولید انبوه استفاده از قالب‌های مرحله‌ای رایج است. طراحی این قالب‌ها بسیار پیچیده و زمانبر است، سیستم‌های طراحی به کمک کامپیوتردر این زمینه سبب کاهش هزینه و زمان تولید است. در این تحقیق دو بخش مهم جانمایی قطعه و سیستم راهنما مورد بررسی قرار گرفته است. با بکارگیری تئوری فازی و تعریف سه قانون برای ایجاد ارتباط بین این دو مرحله، نهایتا بهترین حالت جانمایی و سیستم راهنما قطعه بدست می‌آید. سه قانون درصد دورریز، نوع پایلوت و فاصله پایلوت‌ها، براساس مشاوره با خبرگان و صنعتگران حاصل شده است. علاوه بر میزان دورریز، دقت موقعیت‌دهی نیز در تعیین طرح نهایی جانمایی موثر است. در این سیستم، جهت تعریف یک رابطه کمی برای تعیین دقت موقعیت‌دهی، ضرایبی برای فاصله‌ مراکز پایلوت‌ها در دو جهت تغذیه و عمود بر آن معرفی می‌شود. با ارائه الگوریتم جبری، محل مناسب و دقیق پایلوت‌های نیمه‌مستقیم و غیرمستقیم به دست می‌آید. این امر کاهش زمان پاسخگویی سیستم را در پی دارد. در انتها برای نمایش قابلیت‌های سیستم، نتایج این سیستم برای دو نمونه صنعتی و یک نمونه بکاررفته در تحقیقات قبلی مورد بررسی قرار گرفته است.
مهدی فکور، مرضیه تقی نژاد، امیررضا کوثری،
دوره ۱۵، شماره ۱ - ( ۱-۱۳۹۴ )
چکیده

در این مقاله روشی جهت طراحی پیکره¬بندی و بهینه¬سازی جانمایی اجزای ماهواره مخابراتی پیشنهاد می¬شود. در ابتدا الگوریتمی جهت طراحی پیکره¬بندی ماهواره زمین-آهنگ ارائه می¬گردد. با توجه به اینکه زیرسیستم پیشرانش ماهواره¬های زمین¬آهنگ بزرگترین قطعات را به لحاظ حجمی و جرمی داراست، می¬تواند تاثیر بسزایی در پیکره-بندی ماهواره داشته باشد؛ بنابراین این مسئله در الگوریتم طراحی پیکره¬بندی مورد توجه قرار می¬گیرد. پس از تعیین پیکره¬بندی، فرایند بهینه¬سازی طراحی جانمایی اجزای ماهواره انجام می¬گیرد که یکی از مسائل پیچیده طراحی مهندسی است. در این مقاله الگوریتم پیشنهاد شده جهت بهینه¬سازی طراحی جانمایی اجزای ماهواره شامل دو مرحلۀ جانمایی اولیه و جزئی است. قیود هندسی با روش دایره محدود و قیود عملکردی با قید فاصله دور و نزدیک بودن اجزا بیان می¬شوند. روش بهینه¬سازی بکارگرفته شده، هیبرید است که ترکیبی از روش بهینه¬سازی تبرید فلزات و شبه نیوتن می¬باشد. الگوریتم بهینه¬سازی مورد نظر، بر روی یک نمونه تست به منظور اعتبارسنجی پیاده می¬شود. در نهایت الگوریتم پیکره¬بندی و طراحی جانمایی بهینه، بر ماهواره مخابراتی عملیاتی پیاده می¬شود. طراحی پیکره¬بندی و بهینه¬سازی طراحی جانمایی در¬¬ ماهواره عملیاتی انجام می¬گیرد. نتایج حاصل نشان می¬دهد، ممانهای اینرسی ضربدری که تابع هدف هستند، مینیمم شدند و قیود مورد نظر نیز برآورده شده¬اند.
ایمان ویسی خانقاهی، مهدی فکور، مهران شهریاری،
دوره ۱۹، شماره ۸ - ( ۵-۱۳۹۸ )
چکیده

در این مقاله به منظور به حداقل رساندن میزان توان مصرفی زیرسیستم کنترل حرارت ماهواره با در دست داشتن مدل هندسی و شرایط و پارامترهای مداری به طراحی جانمایی بهینه زیرسیستم‌های ماهواره براساس الزامات حرارتی و کنترلی پرداخته می‌شود. از آنجایی که تمام زیرسیستم‌های ماهواره در بازه‌ دمایی معینی می‌‌توانند عمل نمایند در اینجا با لحاظ تلفات حرارتی هر زیرسیستم و بارهای حرارتی اعمالی بر هر وجه ماهواره در شرایط مختلف مداری با جانمایی بهینه اجزا و زیرسیستم‌های ماهواره طرح پیکره‌بندی مناسب حاصل خواهد شد که در آن الزامات حرارتی زیرسیستم‌ها با درنظرگرفتن توزیع دما در درون ماهواره تا حد امکان ارضا می‌شود. در نهایت، با توجه به اینکه هدف اصلی از این جانمایی تامین توان حرارتی است، براساس نتایج به‌دست‌آمده علاوه بر اینکه قید سیستمی بودجه توانی ارضا شده، توان زیرسیستم کنترل حرارت به میزان ۶۶% کاهش پیدا کرده است. برتری این روش در این است که با رعایت طرح جانمایی حاصل، مدلی به دست خواهد آمد که نیاز به زیرسیستم کنترل حرارت با پیچیدگی کمتر و توان محدودتری دارد و در نتیجه علاوه بر اینکه جرم ماهواره کاهش می‌یابد، قابلیت اطمینان ماهواره نیز افزایش خواهد یافت. همچنین نظر به اهمیت تامین پایداری ماهواره، الگوریتم جانمایی و بهینه‌سازی به گونه‌ای تعریف می‌شود که الزامات کنترل وضعیت نیز در کنار الزامات حرارتی در این جانمایی رعایت شود.


صفحه ۱ از ۱