جستجو در مقالات منتشر شده
۲ نتیجه برای کامپوزیت پایه سرامیکی
حامد اسماعیلی، حامد ادیبی، مهدی رضاعی،
دوره ۱۸، شماره ۱ - ( ۱-۱۳۹۷ )
چکیده
کامپوزیتهای پایه سرامیکی دسته جدیدی از مواد با تکنولوژی پیشرفته هستند که میتوانند جایگزین مناسبی برای سوپر آلیاژهای فلزی باشند. این کامپوزیتها به دلیل خصوصیات برجسته شامل وزن خیلی پایین، سختی و چقرمگی نسبتا بالا و مقاومت به خوردگی و سایش زیاد کاربردهای گستردهای در صنایع مدرن پیدا کردهاند. به دلیل سختی بالا و ساختار ناهمگون، فرآیند سنگزنی این کامپوزیتها ناپایدار و همراه با نیروها و دماهای بالا در حین فرآیند ماشینکاری است. هدف این پژوهش غلبه بر مشکل سنگزنی این کامپوزیتها با تحلیل و شناخت تاثیر پارامترهای عمده سنگزنی شامل سرعت برش، سرعت پیشروی و عمق بار بر نیروها، انرژی مخصوص و نسبت نیروی سنگزنی در سه محیط مختلف شامل سنگزنی خشک، سنگزنی با سیال برشی و روش روانکاری کمینه میباشد. برای ارزیابی معنیدار بودن تاثیر پارامترهای ورودی بر پاسخها و همچنین به دستآوردن معادلات پیشبینی از آنالیز واریانس استفاده گردید. نتایج نشان داد که روش روانکاری کمینه موثرترین روش روانکاری و خنککاری میباشد بطوریکه موجب کاهش نیروهای مماسی سنگزنی به میزان ۳۸,۸۸% و نیروهای عمودی به مقدار ۳۱.۱۶% نسبت به سنگ زنی خشک می گردد، در حالیکه مقادیر کاهش نیروها در سنگ زنی با سیال برشی برابر ۳۴.۲۲% برای نیروهای مماسی و ۲۴.۸۱% برای نیروهای عمودی نسبت به سنگ زنی خشک است. همچنین ملاحظه گردید که افزایش سرعت برش باعث کاهش نیروها و نسبت نیروی سنگزنی و افزایش انرژی مخصوص میگردد در حالیکه افزایش سرعت پیشروی و عمق بار باعث افزایش نیروها و نسبت نیروی سنگزنی و کاهش انرژی مخصوص میشود.
حامد اسماعیلی، حامد ادیبی، سیدمهدی رضاعی،
دوره ۲۰، شماره ۶ - ( ۳-۱۳۹۹ )
چکیده
کامپوزیتهای پایه سرامیکی برای غلبه بر مشکلات اصلی سرامیکهای معمولی بهخصوص شکنندگی آنها برای کاربردهای با حساسیت بالا در عملکرد و امنیت طراحی شدهاند. بهدلیل ویژگیهای ذاتی این مواد شامل ساختار غیریکنواخت، خصوصیات مکانیکی و حرارتی ناهمگون و سختی بالای الیاف یا ماتریس، ماشینکاری این کامپوزیتها با چالشهای فراوانی همراه است که باعث میشوند سطوح ماشینکاریشده از کیفیت لازم برخوردار نباشند. با توجه به سختی بالای ماتریس سرامیکی، سنگزنی با چرخسنگ الماس تنها روش موفق برای ماشینکاری این مواد است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر پارامترهای سنگزنی (سرعت برش، سرعت پیشروی و عمق برش) و شرایط خنککاری و روانکاری (سنگزنی خشک، نیمهخشک و تر) بر کیفیت سطح، کارآیی فرآیند و سایش ابزار بود. براساس نتایج آزمایشات، سنگزنی نیمهخشک بهترین کیفیت سطح و کارآیی فرآیند را داشت. همچنین با افزایش سرعت برش و پیشروی، زبری سطح بهترتیب کاهش و افزایش یافت و عمق برش تاثیر چندانی بر زبری سطح نداشت. با توجه به نتایج بهدستآمده چهار استراتژی ماشینکاری با در نظرگرفتن کیفیت، کارآیی و بهرهوری طراحی شدند. با بررسی مکانیزم برداشت ماده و شکست کامپوزیتها با توجه به عکسهای میکروسکوپ الکترونی از سطح قطعه، شکست ترد، غالبترین فرآیند شکست در این کامپوزیتهاست.