جستجو در مقالات منتشر شده


۳ نتیجه برای کشش عمیق گرم

ابوذر بریمانی ورندی، سید جمال حسینی پور،
دوره ۱۴، شماره ۱۰ - ( ۱۰-۱۳۹۳ )
چکیده

آلیاژهای آلومینیوم به دلیل دارا بودن نسبت استحکام به چگالی بالا به عنوان جایگزینی برای ورق¬های فولادی در صنایع خودرو¬سازی، کشتی¬سازی و هوا¬فضا مورد استفاده گسترده قرار می¬گیرند. به منظور افزایش شکل¬پذیری آلیاژ¬های آلومینیوم در فرآیند کشش عمیق و با توجه به مشکلات شکل¬پذیری این آلیاژ¬¬ها در دمای اتاق استفاده از فرآیند¬های شکل¬دهی گرم ضروری می باشد. با توجه به پژوهش های انجام شده، فرآیند کشش عمیق گرم در حالت گرادیانی نتایج مطلوب¬تری را نسبت به حالت هم دما دارد لذا در این مقاله پارامترهای فرآیندی در تولید قطعات استوانه¬ای از ورق آلیاژی آلومینیوم ۵۰۸۳ با ضخامت mm۲ به وسیله فرآیند کشش عمیق گرم گرادیانی در دماهای محیط، ˚c۸۰، ˚c۱۵۰، ˚c۱۸۰، ˚c۲۵۰، ˚c۳۵۰، ˚c۴۵۰ و ˚c۵۵۰ مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور ناحیه فلنج بلنک توسط حرارت دهی قالب گرم شده و خنک¬سازی مرکز بلنک جهت افزایش مقاومت ناحیه در تماس با شعاع گوشه سنبه نیز توسط سنبه آبگردی که دو کانال محوری برای جریان آب ورودی و خروجی در آن ماشینکاری شده است، انجام می¬گیرد. نتایج نشان می¬دهد که افزایش دما در ناحیه فلنچ بلنک و همچنین خنک¬سازی مرکز بلنک منجربه بهبود نسبت کشش حدی می¬شود، بطوری که در دمای شکل¬دهی ˚c۵۵۰ و سرعت رم mm/s۳/۶ با روانکاری پودر گرافیت می¬توان به نسبت کشش حدی ۸۳/۲ دست یافت.
سیدمحمدابراهیم علینقی مداح، سید جمال حسینی پور، محمد بخشی جویباری،
دوره ۱۸، شماره ۸ - ( ۹-۱۳۹۷ )
چکیده

آلیاژهای آلومینیوم به دلیل ویژگی‌ نسبت استحکام به چگالی بالا در صنایع مختلف کاربرد گسترده‌ای پیدا کرده‌اند. این آلیاژها در دمای محیط قابلیت شکل‌پذیری مناسبی ندارند و لذا در دماهای بالا شکل‌‌دهی آنها انجام می‌شود. از روش‌های شکل‌‌دهی گرم که برای آلیاژهای آلومینیوم استفاده می‌شود می‌توان به کشش عمیق گرم و شکل‌دهی داغ با گاز اشاره نمود. این دو روش هر کدام دارای مزایا و معایب خاص خود هستند. در این پژوهش یک فرآیند شکل‌دهی ترکیبی شامل کشش عمیق گرم و شکل‌دهی داغ با گاز۱ مورد استفاده قرار گرفته است. در این فرآیند در مرحله اول با استفاده از کشش عمیق گرم پیش فرم ایجاد شده و در مرحله دوم به کمک شکل‌دهی داغ با گاز قطعه نهایی تولید می‌شود. هدف از این پژوهش ،بهینه‌سازی سطوح پارامترهای اصلی فرآیند برای شکل‌‌دهی قطعات مکعبی از جنس ورق آلیاژ آلومینیوم ۵۰۸۳ می‌باشد. این پارامترها شامل دما و نیروی ورقگیر در مرحله کشش عمیق و دما و فشار گاز اعمالی در مرحله شکل‌دهی با گاز می‌باشند. بهترین سطوح پارامترهای فرآیند، با استفاده از روش طراحی آزمایشات تاگوچی انتخاب گردید. نتایج نشان می‌دهد که در دمای ۳۵۰ درجه سانتی‌گراد و نیروی ورقگیر ۱۰۰۰ نیوتن برای کشش عمیق و همچنین دمای ۴۸۵ درجه سانتی‌گراد و فشار ۰,۶ مگاپاسکال برای مرحله شکل‌دهی با گاز می‌توان به کمترین میزان نازک شدگی در قطعه دست پیدا کرد. در این شرایط حداکثر نازک شدگی ۲۲ درصد بدست آمده است.
علی صنعتیان، امین ثقفی، حبیب‌اله رستگاری‌کوپایی،
دوره ۲۰، شماره ۶ - ( ۳-۱۳۹۹ )
چکیده

فرآیند کشش عمیق از مهم‌ترین فرآیندهای شکل‌دهی ورق است که به‌طور وسیعی در تغییر شکل ورق‌های فلزی به‌منظور تولید قطعاتی با هندسه پیچیده کاربرد دارد. پژوهش‌های مختلفی بر روی برخی فولادها با قابلیت شکل‌پذیری مناسب مانند فولادهای کم‌کربن و فولادهای زنگ‌نزن آستنیتی انجام شده است. از بین انواع فولادهای ساده کربنی، فولادهای پرکربن یوتکتویدی به‌دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فردشان از جمله ساختار کاملاً پرلیتی بدون حضور فازهای پرویوتکتویدی و همچنین نانوسایزبودن لایه‌های سمنتیت، قابلیت تحمل تغییر شکل سرد و گرم بدون تشکیل عیوب ریزساختاری را دارند. تاکنون در زمینه کشش عمیق این فولادها تحقیقات جامعی انجام نشده است. در این پژوهش، به‌منظور بررسی رفتار شکل‌پذیری این دسته از فولادها، فرآیند کشش عمیق گرم بر ورق‌های فولاد CK۷۵ در دماهای کمتر و نزدیک به دمای استحاله یوتکتویدی به‌صورت تجربی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج به‌دست‌آمده بیانگر توزیع یکنواخت ضخامت و همچنین نازک‌شدگی کمتر برای نمونه‌های تغییرشکل‌داده‌شده در دمای ۷۰۰ درجه سانتی‌گراد (دمای بسیار نزدیک به دمای استحاله یوتکتویدی) است. همچنین، حداکثر ناپایداری در دمای ۵۵۰ درجه سانتی‌گراد اتفاق افتاده است. در دماهای بالاتر از دمای استحاله یوتکتویدی، به‌دلیل عدم تشکیل ساختار کاملاً آستنیتی و توزیع غیریکنواخت رسوبات کاربیدی، کاهش کارپذیری و پارگی نمونه‌ها حین کشش عمیق به‌وقوع پیوسته است.


صفحه ۱ از ۱